ÖNCELEYİN


Önce bir ellerin vardı yaşnızlığımla benim aramda 
Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar 
Sonra yüzün onun ardından gözlerin dudakların 
Sonra her şey çıkıp geldi

Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Ben masanın üstüne kodum kuralları
Her şey işte böyle oldu önce

Cemal Süreya

❝Şiirlerin içinden çıkıp gelen kadınlar vardır
Öpse şiir, saçını dağıtsa mısra, gülse kıta olur.❞
-Didem Madak 
❝Çünkü serçe telaşıyla yaşayan kadınlar,
zamanın ağırlığıyla uçabilen büyük kanatlı adamları seçerler…❞
-Ece Temelkuran
 
❝Dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor,
Yarısı sen oluyorsun, yarısı ben,
Sonra ikimiz bir bütün oluyoruz,
Kimseye sezdirmeden.❞
-Özdemir Asaf
❝Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;
Saat on ikidir söndü lâmbalar.
Uyu da turnalar gelsin rüyana,
Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;
Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna.❞
-Sezai Karakoç 

"Korkarım biz de herkes gibi birbirimizin hayatından bir tuhaflık olarak geçip gideceğiz" dedi.

Melisa Kesmez - Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz

Özlem, özleyenin özlenen ile yeniden buluşma olasılığı arttıkça, ya da zamanı
yaklaştıkça, -garip ya işte-, azalacağı yerde, çoğalır:

Özlemi azaltabilecek tek şey, çünkü, özlenenin kendisidir -özleyenin
‘kollarında’, kanlı-canlı, orada, olması…

Özleme tek çare, özlemin, artık, olamamasıdır-
yoksa, özlem, hep, vardır…

Özlem, hep…

-Oruç Aruoba 
Şükrü Erbaş